فراموش شده
نیمی از دلم را عشق فرا گرفته

و نیم دیگرش را شعر

اما تو نه عشق را می‌شناسی و نه شعر را

از پشت تمام پنجره‌های باز و بسته

جستجویت می‌کنم

ولي همیشه در دلم هستی !!!!

 

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم مرداد 1393ساعت 10 قبل از ظهر  توسط زيبا  | 

 

قدرت کلماتت را بالا ببر نه صدايت را ...

اين باران است که باعث رويش گياه از دل

خاک ميشود ، نه رعد و برق ...

 

 

     بامش که نه ...

            اما برفش از همه بيشتر بود ...

                           کارتن خواب خيابان !!!!

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم تیر 1393ساعت 9 قبل از ظهر  توسط زيبا  | 

 

چقدر عالي ميشد اگه . . .

 

چندین سال قبل براي تحصيل در دانشگاه سانتا کلارا کاليفرنيا، وارد

ايالات متحده شده بودم، سه چهار ماه از شروع سال تحصيلي گذشته

بـود كه يك كـار گروهي براي دانشجويان تعيين شد كه در گروه هاي

پنج شش نفري با برنامه زماني مشخصي بايد انجام ميشد. دقيقا يادمه

از دخــتر آمــريكايي كه درسـت توي نيمكت بغليم مي‌نشست و اسمش

كاتـرينا بود پرسـيدم كه براي اين كار گـروهي تصـميمش چيه ؟ گفت

اول بايدبرنامه زماني رو ببينه، ظاهرا برنامه ‌دست‌يكي از دانشجوها

به اسـم فيليپ بود. پرسـيدم فيليپ رو ميشـناسي ؟ كـاترينا گـفت: آره،

همون پسري كه موهاي بلوند قشنگي داره و رديف جلو ميشينه!

گفتم : نميدونم كيو ميگي ! گفت : همون پسـر خوش تيپ كـه معـمولا

پيراهن‌ وشلوار روشن شيكي تنش ميكنه. گفتم: نميدونم منظورت‌كيه؟

گفت: همون پسري كه كيف و كفشش هميشه ست هست با هم ! بازم

نفهميدم منظورش كي بود. اونجا بود كه كاترينا تُن صداشو يكم پايين

آورد وگفت فيليپ ديگه،همون پسرمهربوني كه روي ويلچير ميشينه..

اين بار دقيقا فهميدم منظورش کیه ولي به طرز غيرقابل باوري رفتم

تو فكــر، آدم چقــدر بايد نگاهـش به اطراف مثبت باشه كـه بتونه از

ويژگي‌هاي منفي و نقص‌ها چشم‌پوشي كنه؟! چقدرخوبه مثبت ديدن..

يك لحظه خودمـو جاي كاترينا گذاشتم ، اگـر از من در مـورد فيليپ

مي‌پرسيدن و فيليپو ميشناختم، چي ميگفتم ؟ حتما سريع ميگفتم همون

معلوله ديگه !! وقتي نگاه كاترينا رو با ديد خودم مقايسه كردم خيلي

خجالت كشيدم... «چقدر عالي ميشد اگه ويژگي هاي مثبت افراد رو

بيشتر ببينيم و بتونيم از نقص هاشون چشم پوشي كنيم ».

 

علت فاصله ها

                      قِلَتِ عاطفه هاست

                                             پس خویش را دریابیم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1393ساعت 12 بعد از ظهر  توسط زيبا  | 

   
       http://ups.night-skin.com/up-93-01/%D9%87%D9%81%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D9%86.jpg

 

سلام دوستان عزيزم

 

سال نو مبارک

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم فروردین 1393ساعت 10 قبل از ظهر  توسط زيبا  | 

                      

 جشن عشق در ایران باستان :

گفته می‌شود که در ایران باستان، بیست قرن پیش از میلاد روزی

موسوم به روز عشـق بوده است. این روز در تقــویم جدید ایــرانی

دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۴ روز پس از والـنتاین

غربی . این روز «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان» نام داشــته؛

ســپندارمذ لقب مــلی زمین است. زمین نماد عشـــق است چون با

فروتنی، تواضع و گـذشت به همه عشـق می ورزد . زشت و زیبا

را به یک چشم می‌نـــگرد. به هـــمین دلیل در فــرهنگ باســـتان

اسپندارمذگان را به عنوان نماد عشق می پنداشتند.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در

کنار هم معنا پیدا می کردند. در این روز زنان به شوهران خود با

محبت هدیه می‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی

نشانده به آن ها هدیه می دادند .

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم بهمن 1392ساعت 5 بعد از ظهر  توسط زيبا  | 

 

در تصاوير سنگهاي تخت جمشيد

هيچکس عصباني نيست

هيچکس سوار بر اسب نيست

هيچکس در حال تعظيم نيست

در بين اين صدها پيکر تراشيده حتي ...

يک تصوير برهنه وجود ندارد

اينها اصالت ما هستند :

مهرباني ...

خوشرويي ...

قدرت ...

احترام ...

ادب ...

نجابت ...

  

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم دی 1392ساعت 5 بعد از ظهر  توسط زيبا  | 

دلم خون شد از این افسرده پاییز

   از این افســـرده پاییز غــــم‌انگیز

       غروبی ســـخت محـــنت بار دارد

            ھمه درد است و با دل کار دارد

                شرنگ افزای رنج زندگانی ست

                     غم او چون غم من جاودانی ست

                          افق در موج اشک و خون نشسته

                               شرابش ریخته جامش شکسته

                                  گل و گلزار را چین بر جبین است

نگاه گل نگاه واپسین است

     پرستوھایی وحشی بال در بال

         امـــــید مبھمی را کرده دنبال

             نه در خـــورشید نور زندگانی

                نه در مھتاب شـــور شادمانی

                    فلق ھا خنده بر لب فســــرده

                        شفق ھا عقده در ھم فشـــرده

                             کلاغان می‌خروشند از سرکاج

                                  که شـد گلـزارھا تاراج تاراج

                                      درخــتان در پناه ھــم خزیده

ز روی بامھا گردن کشیده

     خورد گل سیلی از باد غضبناک

         به ھر سیلی گلی افتاده بر خاک

            چمن را لرزه‌ھا در تاروپود است

                 رخ ياران ز سیلی‌ھا کبود است

                      گلســتان خـــرمی از یاد برده

                         به ھر جا برگ گل را باد برده

                            نشان مرگ در گرد و غبار است

                                 حدیث غم‌نــــــوای آبشار است

چو بینم کودکان بینوا را

   که می بندند راه اغنیا را

       مگر یابند با صد ناله نانی

          دراین سرمای جان‌فرسا مکانی

              ســـری بالا کنم از سینه کـــوه

                  دلم کوه غــــم و دریای اندوه

                      آھم می شـــکافد آســـمان را

                           مگر جوید نشان بی نشان را

                               به دامانش درآویزد به زاری

                                   بنالد زینھمه بی برگ و باری

حدیث تلخ اینان باز گوید

    کلید این معما باز جــوید

       چه گویم بغض می گیرد گلویم

          اگــر با او نگـویم با که بگویم

               فـــرود آید نگـــاه از نیمه راه

                   که دست وصل کوتاھست کوتاه

                       نھیب تند بادی وحــــشت انگیز

                           رســـد ھمــــراه بارانی بلاخــیز

                                بسختی می خروشم ھای باران

                                   چه‌میخواھی زما بی‌برگ‌وباران

برھنه بی پناھان را نظر کن

    در این وادی قدم آھسته تر کن

        شد این ویرانه ویرانتر چه حاصل

           پریشان شد پریشان تر چه حاصل

               تو که جان میدھی بر دانه در خاک

                   غبار از چـــھره گل‌ھا می‌کنی پاک

                        غـــم دل‌ھای ما را شستشو کــن

                             عزيزم!! برای ما سعادت آرزو کن

                       

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم آبان 1392ساعت 4 بعد از ظهر  توسط زيبا  | 

غم مخور ، معشوق اگر امروز و فردا میکند

شیر دوراندیش با آهو مدارا میکند

زهر دوری باعث شیرینی دیدارهاست

آب را گرمای تابستان گوارا میکند

جز نوازش شیوه‌ای دیگر نمیداند نسیم

دکمه پیراهنش را غنچه خود وا میکند

روی زرد و لرزشت را از که پنهان میکنی ؟

نقطه ضعف برگها را باد پیدا میکند

دلبرت هرقدر زیباتر ، غمت هم بیشتر

پشت عاشق را همین آزارها تا میکند

از دل همچون زغالم سرمه میسازم که دوست

در دل آیینه دریابد چه با ما میکند

نه تبسم ، نه اشاره ، نه سوالی ، هیچ چیز

عاشقی چون من فقط او را تماشا میکند

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم آبان 1392ساعت 1 بعد از ظهر  توسط زيبا  | 


خدایا کفر نمیگویم،

پریشانم،

چه میخواهی تو از جانم؟!

مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی.

خداوندا!

اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای تکه نانی

به زیر پای نامردان بیاندازی

و شب آهسته و خسته

تهی دست و زبان بسته

به سوی خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر میگویی

نمیگویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه ی دیوار بگشایی

لبت بر کاسه ی مسی قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرفتر

عمارتهای مرمرین بینی

و اعصابت برای سکه ای این سو و آن سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر میگویی

نمیگویی؟!

خداوندا!

اگر روزی بشر گردی

ز حال بندگانت با خبر گردی

پشیمان میشوی ازقصه خلقت، ازاین بودن، ازاین بدعت

خداوندا تو مسئولی.

خداوندا تو میدانی که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است،

چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و ازاحساس سرشار است..

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

 

+ نوشته شده در  شنبه نهم شهریور 1392ساعت 2 بعد از ظهر  توسط زيبا  | 

کارت پستال درخواستی طراحان
 
+ نوشته شده در  یکشنبه ششم مرداد 1392ساعت 1 بعد از ظهر  توسط زيبا  |